Posted by: stalagmatia on: 5 Ιουλίου 2010
Ν’ απλώσω τα κουβαδάκια του στην άμμο
Nα του φορέσω το καπέλο του, άσπρο άσπρο μ΄ έναν πειρατή στο κέντρο του
Να χαϊδέψω το αντιηλικό στο απαλό του δερματάκι
Να χτίσουμε παλάτια που θα τα πάρει το κύμα
Να τραγουδήσουμε για τη βαρκούλα του ψαρά άπειρες φορές
Να χαζέψουμε μαζί τον ήλιο που θα πάει να κάνει νάνι στη θάλασσα
Και να φιλάω την αλμύρα απ’ το κορμάκι του συνέχειαααααα
α
αχ τι καλος! αξιζει τον ερωτα σου μανουλα!
:*
5 Ιουλίου 2010 στις 5:41 μμ
Να το κανεις κ να τον χορταίνειςςςςςςςςςςςςςςςς
ΦΙλάκια απειρα