Αναπολώντας

Νομίζεις πως έχεις βάλει τη ζωή σου σε τάξη.

Είσαι καλά, πραγματικά καλά κι ομως έρχεται μια στιγμή, μια τόση δα στιγμούλα , ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο και σε πάει πίσω. Σε στιγμές που θέλεις να ξεχάσεις, σε ώρες που πρέπει να ξεχάσεις. Σε ουτοπίες που ξέρεις ότι δεν τις θες ξανά στη ζωή σου…

«Έλα λίγο… μόνο για λίγο…. ζω και ξανά ζω… κάθε μας στιγμή…»

Στιγμές που ταξίδευα στις θάλασσες των ματιών σου

Στιγμές που αρμένιζα σε νησιά του Αιγαίου, ακούγοντας τη φωνή σου

Στιγμές που απολάμβανα τα γέλια σου

«… σε χώρο μυστικό καρδιά μου σ’ ανταμώνω…»

Μου λείπεις… δεν πρέπει

Θέλω να σε ακούσω… δεν πρέπει

Σε μισώ… ψέμα

Σε θέλω… δεν πρέπει

Χάθηκα σε συνομιλίες μας, σε ώρες που γελούσαμε, σε ώρες που τσακωνόμασταν…

δεν έπρεπε…

Advertisements