τα σκοτεινά της ψυχής μου Ι

Κανονικά θα έπρεπε να μη σε σκέφτομαι ε; Μετά από όλα όσα έγιναν μάλλον. Αλλά ξέρεις; Μερικές φορές η καρδούλα μου (ναι, αυτή που θεωρείς ότι δεν έχω) κάνει τα δικά της, δεν ακούει τη λογική μου (ναι, εκείνη που μισείς θανάσιμα) κι έρχεται και μου τα παρασύρει όλα… στο διάολο με στέλνει…

Εδώ όμως μπορώ να σου γράφω, χωρίς να σε βρίζω για να σε τσακίζω και να τσακίζομαι κι εγώ… Δε με βλέπεις κι έτσι δεν κρύβομαι…

Πώς είναι το πόδι σου; Πονάς ακόμα; Θέλω να πιστεύω πως έχει τελειώσει οριστικά αυτό το θέμα.. Ότι δεν ήταν κάτι το σοβαρό.

Στη Μυτιλήνη που πήγα στις αρχές του μήνα, άναψα ένα κεράκι στον Άγιο Ραφαήλ , δίπλα από εκείνο που άφησα για εμένα και προσευχήθηκα, με όλη τη δύναμη της ψυχής μου να είσαι καλά… κι ας με μισείς.

Έγραψα και το όνομά σου σε ένα χαρτάκι ΥΠΕΡ ΥΓΕΙΑΣ, κι αυτό δίπλα στο δικό μου… κι ας μη θες να με ακούσεις και να με δεις ποτέ ξανά στη ζωή σου.

Άφησα και μια ευχή, έτσι για να υπάρχει, σ’ ένα αστέρι που έσβηνε στην άκρη του ουρανού μου…   

Να έβλεπες λέει κι εσύ το ίδιο αστέρι

και να συναντούσε η ευχή μου τη δική σου… joy_by_arathrim.jpg

 

Advertisements

5 thoughts on “τα σκοτεινά της ψυχής μου Ι

  1. Onionfava, το ελπίζω, αλλά κατάλαβα ότι όσο το πολεμάω τόσο πιο δυνατό εκείνο γίνεται.
    Γι αυτό αποφάσισα να το αφήσω να κυλήσει μόνο του…
    Καλώς ήρθες 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s