από το Λακωνικόν του Οδυσσέα Ελύτη

O καημός του θανάτου τόσο με πυρπόλησε,

που η λάμψη μου επέστρεψε στον ήλιο.

9.jpeg

Advertisements

6 thoughts on “από το Λακωνικόν του Οδυσσέα Ελύτη

  1. Αίολε, ούτε που είχαμε ποτέ φανταστεί ότι θα μπορούσε ποτέ η ομορφιά να χαρακτηριστεί τραγική ε;

    Δελφινάκι μου, εγώ ξέρω τι να πω… αλλά μονίμως βρίζω!!!

    Adonie, όχι δεν πρέπει να βουτάμε στο σκοτάδι, πρέπει να σηκωθούμε και να μαζέψουμε τα κομμάτια μας. Κάπου άκουσα ότι η λύπη και η οργή είναι το ίδιο συναίσθημα, η λύπη είναι η εσωτερική πλευρά και η οργή η εξωτερική.
    Καιρός να εξωτερικεύσουμε λοιπόν τα συναισθήματά μας!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s