Ο πόνος της φρεσκοπαντρεμένης ή αλλιώς Ελληνίδες Παντρεμένες Ενωθείτε

Είμαι η Μαίρη η Παναγιωταρά μια εργαζόμενη γυναίκα (όχι ακόμα μητέρα)  μια καλή νοικοκυρά (το παλεύουμε) Δεν είμαι τίποτα το σπεσιαλ, το καταπληκτικό είμαι αυτό που λέμε δείγμα τυπικό (με προοπτικές όμως)  Μόλις ξυπνήσω το πρωί πολύ πρωί πριν ξημερώσει δηλαδή καλά-καλά (ναι ναι συμβαίνει και αυτό μερικές φορές) λέω από μέσα μου μουλάρι σήκω ντύσου γιατί εδώ σε περιμένουνε πολλά (βασικά εκείνη την ώρα δεν είμαι σε θέση να σκεφτώ και δε ντύνομαι ακριβώς, πάω να ετοιμάσω πρωινό για τον καλό μου)και τότε τρέχω να ξυπνήσω, να ταΐσω, να ποτίσω και να ντύσω τα παιδιά (είπαμε δεν έχω ακόμα)ενώ παράλληλα ετοιμάζω πρωινό για τον πασά (γιατί έτσι τον έμαθε η μανούλα του βλέπεις, η οποία είχε μια μέρα το θράσος να μου πει ότι με λυπάται με τον κανακάρη της που έμπλεξα) Του το πηγαίνω στο κρεβάτι (ναι ναι λέμε) κι αυτομάτως κατεβάζω τα παιδιά στο σχολικό (τώρα που τα λέμε…. Εγώ πότε θα γίνω μάνα;) Πάω γραμμή για να ψωνίσω κι ο χασάπης μες στη φούρια να μου πιάνει και τον κω… (ε όχι, δεν έχουμε φτάσει μέχρι εκεί… άσε που η χασάπαινα είναι πάντα στο ταμείο) Να ’χω το νου μου κάθε μέρα για πουκάμισο και σώβρακο καινούργιο καθαρό (κι όταν είδα πόσα σώβρακα είχε, είπα παιδί μου τι τα θες όλα αυτά… μπουτίκ μποξερακίων θα ανοίξουμε); κι αλίμονο μου αν το ξεχαστώ και δεν βρει ζεστό νερό(εντάξει μην τα παραλέω, δε φωνάζει….ακόμα)  Να συγυρίζω τα κρεβάτια και το σπίτι να ετοιμάζω φαγητό για τα παιδιά (για τα παιδιά όχι…αλλά καταβάλλω τεράστιες προσπάθειες να μάθω να μαγειρεύω καλά…. Για να βρίσκουν αργότερα τα παιδάκια μου ζεστό και καλομεγειρεμένο φαγάκι)  Κι έχω να φύγω νηστική και σαν τρελή για την δουλειά (ναι ναι, μερικές φορές δεν προλαβαίνω ούτε μολυβάκι στα ματάκια μου τα νυσταγμενοτσακίρικα να βάλω, πού είναι εκείνοι οι καιροί που μου τα είχε όλα στα χέρια μου η μανούλα μου…άτιμη κοινωνία) Ντάπα, ντάπα, ντάπα, ντα, Ντάπα, ντάπα, ντάπα, ντα  (για να πάρω ανάσα)Και μόλις φτάσω αλαφιασμένη στη δουλειά να ’χω να κάνω και καφέ στ’ αφεντικό (γιατί ξέρω και κάνω εκπληκτικό ελληνικό…λες και είναι τέχνη)Να ’χω κι αυτόν που του τη δίνει κάθε τόσο και που θέλει να μου πιάνει και τον κω… (επ! είπαμε όχι έτσι… εκτός κι αν με βάλει στα βαρέα και ανθιυγειινά) Να ’χω το ντριν του τηλεφώνου μες στ’ αφτί μου κι από πάνω τις δικές του  τις φωνές και να με στέλνει έξω να κάνω και του κόσμου τις δουλειές (και καλά όταν φοράς χαμηλά παπούτσια, όταν αποφασίζεις να το παίξεις γυναίκα και βάζεις και καμιά γοβίτσα… άντε να περπατήσεις την Πατησίων και να βιάζεσαι)  Μόλις σχολάσω τρέχω αμέσως να προφτάσω να ετοιμάσω το τραπέζι για φαΐ (με τις τηλεφωνικές οδηγίες όποιας χριστιανής με αντέχει ακόμα) να τηγανίσω, να ετοιμάσω τη σαλάτα, να σερβίρω και να κόψω το ψωμί(είπαμε η πεθερούλα έχει μάθει τον γιόκα της να τα έχει όλα στο πιάτο)να ’μαι ράκος που να σέρνεται στα πόδια του απ’ την πείνα κι από το τρεχαλητό (και από τη δίαιτα) κι αυτοί να βρίζουν πως δεν ήτανε καλό το φαγητό (χα! Ας τολμήσει!!!)Να πλένω πιάτα και πιρουνιά και μαχαίρια και να μου ’ρχεται να κάνω φονικό (και να πεις ότι δεν έχω πλυντήριο πιάτων… αλλά βαριέμαι να περιμένω να γεμίσει) κι αυτός ο κύριος να θέλει να μου πιάνει και τον κω… (αααα όλα κι όλα, εδώ δεν παραπονιόμαστε… πιάσε πιάσε!!!) Ντάπα, ντάπα, ντάπα, ντα, Ντάπα, ντάπα, ντάπα, ντα (μουσικό διάλειμμα για εσάς… εμένα ακόμα μου πιάνει τον κω… )Μόλις ξαπλώσει και φωνάξει ησυχία μην ακούσω μες στο σπίτι τσιμουδιά (ευτυχώς που δεν κοιμάται τα μεσημέρια, ποια μεσημέρια θα μου πεις… απόγευμα τρώμε) Είναι η ώρα που τελειώνω εγώ τα πιάτα και που πρέπει να διαβάσω τα παιδιά (είπαμε δεν έχω…) Είναι η ώρα να διαβάσουν οι διαβόλοι για ν’ αρχίσουμε να τρέχουμε μετάστα ιδιαίτερα του ενός και στου αλλουνού τα γαλλικάκι αφού μου βγάλουνε καλά-καλά την πίστη και γυρίσουμε στο σπίτι τελικάτότε θα φάνε, θα πλυθούνε, θα δαρθούνε και θα παν να κοιμηθούν κανονικά(ευτυχώς αυτές οι ώρες είναι ακόμα κενές… πάω για κανέναν καφέ με την κολλητούλα, με τον καλό μου ή μαθαίνω κανένα γλυκό… για τον πασά, εγώ είπαμε ΔΙΑΙΤΑ) Κι ενώ εγώ θα σιδερώνω και θα πλένω ότι κάνει μια γυναίκα δηλαδή (ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ: ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΙΔΕΡΩΝΕΙ, ΕΓΩ ΤΟ ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ) αυτός ο κύριος θα είναι αραγμένος στην ΤV (και να έβλεπε και καμιά χαζοκομεντί, όλο κάτι περιπέτειες βλέπει)  Κι αν γίνω έξαλλη σαν πέσω στο κρεβάτι και τον δω πως είν’ ο νους του στο κακόείναι καθήκον σου, γυρίζει και μου λέει, συζυγικό (αααα όχι είμαι ταπεινή σύζυγος και αφού είναι καθήκον μου, θα το κάνω και ξανά και ξανά)P.S. 1: Το τραγούδι τελειώνει χαρακτηρίζοντας τον εαυτό της ζώο…. εγώ προς το παρόν, όλο αυτό το τρέξιμο το απολαμβάνω… σε λίγα χρόνια τα ξαναλέμε! 🙂P.S. 2: Όσες βρήκαν στοιχεία του εαυτού τους στα γραφόμενα ας επικοινωνήσουν…να ιδρύσουμε σύλλογο! 😛

   

Advertisements

18 thoughts on “Ο πόνος της φρεσκοπαντρεμένης ή αλλιώς Ελληνίδες Παντρεμένες Ενωθείτε

  1. καλα εχω πεσει κατω μιλαμε μου εφτιαξες την μερα και ο πονοκεφαλος αρχισε να υποχωρει..!!!

    Καλε και πως θα τον ονομασουμε τον συλλογο μου λες???

    🙂 🙂 😀

  2. Καλημέρα!!! Αν και δεν είμαι παντρεμενη κάνω περίπου τα ίδια, γιατί αυτή η μανούλα του τον έχει καλομάθει εντελώς όμως… Ζω για τη στιγμή που θα ξυπνήσω και θα τον δω να τα κάνει όλα αυτός!! Ζητάω πολλά????

    Σταλίτσα…. αυτός ο καφές αργεί????????

  3. Όχιιιιιιιι δεν θα μπαίνεις στα Blog Των άλλων και θα παραγγέλνεις καφέδες και στο δικό σου τίποτα!!! 😛 . Στον e-σύλλογο θα μπορώ να μπω και γω που δεν είμαι παντρεμένη????

  4. Βρε πάτε καλά????????? Μήπως να σας ταρακουνήσω λίγον? Προσέξτε κακομοίρες μου γιατι αν συνεχίσετε έτσι σε λίγο θα μπερδευτεί και θα σας πει μάνούλα!

    Και μια και σας βρηκα μαζεμενες (εγω στο συλλογο δεν μπαινω, ξεχαστε με) σας στελνω φιλάκια πολλά!

    Πάω να φάω 🙂

  5. Χαχα απίθανη είσαι σταλαγματιά μου. Εδώ που τα λέμε υπερβάλλει και λίγο στο τραγούδι η Παναγιωταρά. Εχουμε όμως ένα κόλλημα οι άντρες να πιάνουμε το κώ… σας και μάλιστα σε άσχετες ώρες 😉

  6. έχουμε τρελλές ομοιότητες σταλαγματίτσα… κι ας μην είμαι παντρεμένη… σχεδόν συζούμε όμως και … πόσο σε νιώθω; Γιατί να μη ζούμε σε μια κοινωνία με αντίστροφους όρους; Όπου θα μας έφερναν οι άνδρες τα πάντα στο πιάτο; Και επιτέλους αν κάνω γιό έτσι θα τον κάνω;;; (λέτε;;;)
    Α ρε μπαμπά μου για ένα χρωμόσωμα με έκανες γυναίκα!!! Γιατί;;;;;;;;;

  7. Διδυμάκι, καλά έκανες και πέρασες μια βόλτα!
    Κοιμήσου και για εμάς 🙂

    Άννα είπαμε, σε λίγα χρόνια θα δείξει αν θα είναι ακόμα ίδια η κατάσταση! 🙂

    Βασίλη, όπως είδες δεν παραπονέθηκα ούτε γκρίνιαξα στο συγκεκριμένο κομμάτι του τραγουδιού (στις στιγμές που αναφέρεται στον άντρα μου βεβαίως βεβαίως)… και έχω την εντύπωση ότι καμιά γυναίκα δεν γκρινιάζει… κι ας μην τολμούν να το παραδεχτούν κάποιες 😉

    Guenevere1975, φαντάζεσαι να γυρνάμε από τη δουλειά και να τους βρίσκουμε με ποδίτσα να μαγειρεύουν; Μετά να μας ετοιμάζουν καφέ κι αμέσως να πάνε να βάλουν πλυντήριο και να ρίξουν κι ένα σφουγγαρισματάκι; ……

    Δεν ξέρω αν θα μου πολυάρεσε τώρα που το ξανασκέφτομαι! 🙂

  8. φανταζεσαι οταν θα αποκτησετε και διαδοχο? εκει δεν θα παιζεται η κουραση και το τραγουδακι θα παψει να εχει αστειο και μεταφορικο νοημα.Τοτε ολα ισχυουν στην κυριολεξια.

    Ομως ξερεις κατι και εγω οταν σκεφτομαι τους αντρες μου σταματαω να γκρινιαζω και λεω χαλαλι τους ! μια δοση μαζοχιμσου την εχουμε ολες νομιζω :-))))))))

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s