Ταξίδι στο παρελθόν Ι

gse_multipart14244.jpg

Πριν λίγες μέρες τελείωσα τον τρίτο κύκλο των επεισοδίων του lost. Έχω από τότε λοιπόν μπει στη διαδικασία να προσπαθώ να βρω τις πέντε πιο όμορφες στιγμές της ζωής μου. Δεν είναι κι εύκολο… έχω, όπως ο Τσάρλι στο έργο, ένα χαρτί μ’ ένα στυλό πάντα πρόχειρο και γράφω κάθε τόσο κι από κάτι.

Εχθές στην πίσω πλευρά της σελίδας είπα να γράψω και τις πέντε πιο άσχημες στιγμές μου. Ομολογώ ότι αυτό ήταν πιο εύκολο και ευτυχώς βρήκα μόνο τέσσερις.Τέσσερις στιγμές που θα ‘θελα να μην είχα ζήσει… να μην είχαν συμβεί.. 

4. Η ημέρα του μεγάλου σεισμού στην Αθήνα και η αγωνία μου να τρέξω στο σπίτι να δω αν  ο παππούς μου ήταν καλά.

3. Το «σ’ αγαπάω» που είπα ξεψυχισμένα σε κάποιο τηλεφώνημα ένα βράδυ ενός μεγάλου καβγά, εντελώς αυθόρμητα, πάνω στην προσπάθειά μου να πω «σε μισώ», λίγο πριν λιποθυμήσω στο άκουσμα ενός δειλού «σ’ αγαπώ» ως απάντηση.

2. Μία νύχτα που κρατούσα τον άνθρωπό μου αγκαλιά και δεν είχα καμία λέξη παρηγοριάς να του πω… περιμένοντας τη μητέρα του να συνέλθει από ένα πολύ σοβαρό χειρουργείο… ίσως δεν έχω αισθανθεί πιο άχρηστη στη ζωή μου ποτέ.

1. Ο χαμός του αδερφού μου, την επόμενη μέρα της γιορτής μου. Και δεν είχα καν την ευκαιρία να τον αποχαιρετήσω, διότι κάποιες θείες μου αποφάσισαν ότι κάτι τέτοιο δε θα μου έκανε καλό, λες και χωρίς να τον δω λίγο πριν μας φύγει για εκεί πάνω, θα το ξεπερνούσα εύκολα..

Advertisements

14 thoughts on “Ταξίδι στο παρελθόν Ι

  1. Δεν υπάρχουν καλές και κακές στιγμές. Υπάρχουν απλά στιγμές. Αυτό που είσαι σήμερα, σε κάνουν αυτές οι στιγμές. Γι αυτό μπορείς και χαίρεσαι και λυπάσαι και τα συναισθήματα αυτά είναι τόσο καθαρά μέσα σου γιατί τα έχεις νιώσει. Λυπάμαι για τον αδελφό σου, αλλά πίστεψέ με δεν μπορείσ να ποχαιρετήσεισ κάποιον που αγαπάς, τέτοιος αποχαιρετισμός δεν υπάρχει…Δεν πιστέυω ότι κάτι που νιώθεις για κάποιον τελειώνει όταν φύγει από τη ζωή. Τον έχεις στην καρδιά σου έστω κι αν δεν υπάρχει.
    Να χαμογελάς, να αγαπάς και να αγαπιέσαι!!

  2. λυπάμαι πολύ για τον αδελφό σου 😦 ελπίζω να είσαι καλύτερα:)
    δεν είναι απίστευτο το πόσο πιο εύκολα θυμόμαστε τις άσχημες στιγμές;
    τώρα με το γάμο σου όμως πόσες όμορφες στιγμές έχεις να θυμάσαι 😉

  3. 😥

    Όλα καλά να σου πάνε, εύχομαι να είναι οι μόνες τέσσερεις στιγμές πόνου που πέρασες… και όλα πιά, να είναι μόνο ΦΩΣ, ΧΑΡΑ & ΓΕΛΙΟ!

    φιλί γλυκό και μία αγκαλιά για σένα και μόνο 😥

  4. Αυτες οι στιγμες δυστυχως παντα υπαρχουν στην ζωη μας χαρα και πονος πονος και χαρα …
    Ξερω τι περασες με τον αδελφο σου η καλυτερα μπορω να σε νοιωσω εχοντας βιωσει το χαμο αγαπημενου προσωπου….
    Δεν υπαρχει αποχαιρετισμος παρα μονη καλη ανταμωση …..καποια στιγμη….

    Φιλια πολλα καρδουλα μου και να εισαι παντα οπως καλα εσυ ξερεις δυνατη …!!!

  5. Φεγγαρένια, φιλί και σε σενα!

    Άννα το ξέρω πως υπάρχει αφού τον αγαπώ… στην πράξη βέβαια δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα… Να ‘σαι καλά… και κάποια στιγμή θα έρθει και η πεντάδα των όμορφων στιγμών 🙂

    Guenevere1975, ναι έχω πολλές καλές στιγμές… αλλά νομίζω ότι οι δύσκολες είναι εκείνες που αποτυπώνονται και μένουν.

  6. Μακάρι να έχεις όλο ευχάριστα να θυμάσαι από εδώ και μπρος . Αλλά οι δυσκολίες τα δυσάρεστα οι απώλειες πρέπει να μας θωρακίζουν για να είμαστε δυνατοί. Μια αγκαλιά κι ένα φιλί σου στέλνω 🙂

  7. Απο εδω και περα μονο ευχαριστα γεγονοτα να γεμιζουν τη ζωη σου και τις σκεψεις σου.Αυτο δεν σημαινει οτι στο βαθος της σκεψεως μας πρεπει να αποφυγουμε να μην θυμομαστε καποιες σημαντικες ασχημες στιγμες.Ειναι και αυτες μεσα στο παιχνιδι που λεγεται ζωη.Οκ ; Την καλημερα μου_ 🙂

  8. Καλημέρα Βασίλη, έτσι γίνεται συνήθως, οι άσχημες στιγμές μας κάνουν πιο δυνατούς. Αν εξαιρέσεις ότι δεν μπορώ με τίποτα να ξεπεράσω αυτόν το θάνατο, όλα τα υπόλοιπα νομίζω ότι το έχουν πετύχει…
    Χαζοευαίσθητη εξακολουθώ μεν να είμαι, αλλά έμαθα πλέον κάποια πράγματα να τα αντιμετωπίζω με θάρρος και θράσος.
    Φιλί και αγκαλιά και από εμένα, να ‘σαι καλά! 🙂

    Ποιητή, χωρίς εκείνες τις στιγμές εγώ δε ζω!
    Μαζοχιστικό ε; Έτσι είμαι όμως!
    Καλημέρα κι από εμένα 🙂

  9. κατι παρομοιο εζησα με τον παππου μου.Δεν με αφησα να παρεβρεθω εκεινη την ημερα..ακομη μετανιωνω που δεν το απαιτησα..βεβαια ειμουν μικρουλα 14 χρονων αλλα θα μπορουσα ανετα να ειχα αντιδρασει!

  10. Κι εγώ σε εκείνη την ηλικία ήμουν Αύρα. Και με είχε αναλάβει μία θεία μου γυρίζοντάς με στα μαγαζιά. Όταν έφτασα στο νοσοκομείο ήταν ήδη πολύ αργά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s