Το χαμογελάκι

 «Πάλι κοιμάσαι; Δηλαδή εσύ όταν πεθάνεις τι θα κάνεις; Ετοιμάσου έρχομαι να σε πάρω να πάμε για ποτά, σου έχω έκπληξη» Άντε πάλι σκέφτηκα.

«Βρε βλαμμένο, είμαι κουρασμένη»

«Κι εγώ ήμουν, αλλά πίστεψέ με, μόλις δεις ποιος είναι μαζί μου, ειδικά εσένα θα σου φύγει η κούραση»

Ποτέ δεν προβάλουμε αντιστάσεις στη συγκεκριμένη κολλητή! Νόμος απαράβατος από το 1988 που πρωτογνωριστήκαμε και δέσαμε αμέσως.

Μετά από μισή ώρα το κουδούνι χτύπησε τρεις φορές κι εγώ κατέβηκα με την περιέργεια να με έχει βαρέσει κατακούτελα.

Βγήκα από την πολυκατοικία και τη συνάντησα μόνη της, με ένα ηλίθιο χαμόγελο να με κοιτάει ακουμπισμένη στο μπορντώ Peugeot της.

«Έτσι και καταλάβω ότι όλο αυτό με την έκπληξη ήταν κόλπο για να με ξεσηκώσεις και να βγούμε κακομ……» η φράση έμεινε μετέωρη, όταν από πίσω μου άκουσα κάποια αντρική φωνή να λέει το όνομά μου.

Όταν συναντάς έναν παλιό σου έρωτα μετά από χρόνια, τα συναισθήματα μέσα σου είναι περίεργα. Ειδικά όταν έχεις χωρίσει σε φιλικό κλίμα, κοινή συναινέσει ένα πράγμα, δεν ξέρεις τι να κάνεις. Να τον αγκαλιάσεις αυθόρμητα και να τον φιλήσεις; Να του δώσεις το χέρι και να του πεις τυπικά πόσο χαίρεσαι που τον βλέπεις;

Κίνησα για το δεύτερο, επέλεξα το πρώτο, όταν είδα το χέρια του να ανοίγουν κι ένα πλατύ, ειλικρινές και πανέμορφο χαμόγελο να με περιμένουν.  Έτσι τον έλεγα πάντα «χαμογελάκι» κι όταν το ξαναείδα δεν μπορούσα να αρκεστώ σε μία ψυχρή χειραψία.

Φύγαμε για Πειραιά και στο δρόμο δε σταματήσαμε να θυμόμαστε σκηνές από τη φοιτητική μας ζωή, ξενύχτια, πλάκες, τσακωμούς, γλέντια, δώρα.. και όλα αυτά με μια γλυκιά γεύση αναμνήσεων, μια γεύση καραμέλας που λιώνει στο στόμα όμορφα και αργά, αφήνοντας τη βελούδινη αίσθησή της να πλημμυρίζει τον ουρανίσκο σου και να γλυκαίνει μέχρι και την καρδούλα σου και όχι βίαια νιώθοντας τα κοφτερά δόντια κάποιου να την κάνουν χίλια κομμάτια…

Παραλίγο να τρακάρουμε πόσες φορές, όταν η κολλητούλα, μαθαίνοντας πράγματα που δεν ήξερε ξεχνούσε μέσα στα γέλια της να πατήσει φρένο, αλλά οκ, την σκαπουλάραμε κι έτσι καταφέραμε και ήπιαμε σώοι κι αβλαβείς τα ποτάκια μας σ’ ενα μπαράκι, χαζεύοντας την πλανεύτρα θάλασσα, που κάπου κάπου σήκωνε κανένα κυμματάκι, έτσι… για να λικνίζεται στον ήχο της χαράς μας.

Ήρθε στην Αθήνα για να κανονίσει κάποια πράγματα σχετικά με τον επικείμενο γάμο του. Στο άκουσμα αυτής της είδησης δάκρυσα από τη χαρά μου….Τελικά υπάρχουν και παλιές αγάπες που πάνε στον παράδεισο, που γίνονται άγγελοι με κατάλευκα μεγάλα φτερά, που στη θύμησή τους νιώθεις τον χτύπο της καρδιάς σου λίγο ακανόνιστο, ευχάριστα άτακτο…και είναι πολύ όμορφο. 

P.S 1. Χαμογελάκι, χάρηκα που σε είδα… κι εύχομαι η ώρα η καλή… να είσαι πάντα ευτυχισμένος  

P.S. 2. To τραγούδι αυτό ήταν το αγαπημένο μας!

Advertisements

21 thoughts on “Το χαμογελάκι

  1. ειδες τι ομορφο ειναι ? γλυκιες αναμνησεις…και να χαιρεσαι πραγματικα με τη χαρα του αλλου…

    η ωρα η καλη στα παιδια λοιπον!

  2. Πανέμορφο είναι Αύρα, να μη νιώθεις ζήλεια, κακία ή ό,τι άλλο άσχημο, αλλά να ευχαριστιέσαι βλέποντάς τον ευτυχισμένο και γεμάτο!

    Φιλάκια πολλά!

  3. Ούτε εγώ έχω τέτοιο πρώην!
    Βασικά καλύτερα να πάνε όλοι να παντρευτούνε και να αραδιάζουν και καμιά 10αριά κουτσούβελα να ησυχάσουν.
    Μόνο ένας μην παντρευτεί (βέβαια μ’ αυτόν δεν είχα ποτέ κάτι…).

  4. Είσαι πολύ γλυκειά και χαίρομαι για τα καλά σου αισθήματα. Και πρέπει να παραδεχτώ για τους πρώην μου ότι κάπως έτσι αισθάνομαι κι εγώ πλην ενός που τον έχω στο μαύρο το κατάστιχο! Ήταν όμως και ο μόνος που αγάπησα πραγματικά με εξαίρεση τον ποιητή μου φυσικά:)

  5. Δεν ξερω γιατι συγκινήθηκα με ολο αυτο αφου δεν το εχω ζήσει με καποια παλια ιστορία!!!!
    γραφεις ομορφα τις ιστορίες ομως και ηταν σαν να το ζουσα!
    Φιλια πολλα σταλαγματίτσα.΄
    Να χεις ενα ομορφο διήμερο

  6. Mafioza, κι αυτός ο ένας να υποθέσω ότι θες να μείνει για εσένα; 😛
    Καλώς ήρθες κι εύχομαι να βρεις στη ζωή σου αυτό που θες 🙂

    Guenevere1975, με εμένα ισχύει το αντίθετο, μόνο με αυτόν έχω τέτοιες σχέσεις, ίσως κι επειδή ήταν ο πιο ειλικρινής απ’ όλους τους. Τους άλλους δε θα έλεγα ότι τους έχω σε μαύρο κατάστιχο, απλά … μακριά κι αγαπημένοι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s