Τραγουδιάρικες στιγμές…

music_note.jpg

Τρέχω και δε φτάνω τις τελευταίες μέρες, αλλά όταν λέμε τρέχω, εννοούμε ότι έχω βάλει τα αθλητικά μου και κάνω σπριντ καλύτερο από του Κεντέρη… ακόμα και ντοπαρισμένου.

Στη δουλειά οι υποχρεώσεις αυξήθηκαν (τα χρήματα όχι ακόμα), στο σπίτι τα ασιδέρωτα κοντεύουν να τρυπήσουν το ταβάνι (ευτυχώς που υπάρχει η μανούλα να φτιάχνει κανένα φαγητό) και μέσα σε όλα έβαλα σήμερα στο γραφείο ένα cd που είχα φτιάξει κάπου κάποτε, με ελληνικές επιλογές και ξαφνικά ο χρόνος μου σταμάτησε.

Άφησα κάτω το στυλό, παραμέρισα τα χαρτιά, κοίταξα έξω που μόλις πριν λίγο σταμάτησε να βρέχει κι άρχισα να σιγοτραγουδάω:
…Μου ταξες ταξίδι να με πας, όσο μακρυά ο κόσμος φτάνει. Πού αλλού καρδιά μου να με πας; Πήγα στον παράδεισο και φτάνει….

(Ένα τζάκι αναμμένο σ’ ένα από τα ξύλινα σπίτια του δασικού χωριού των Δολιανών πριν από δύο χρόνια, στα ποτήρια μας κρασί, καθισμένοι κι οι δύο στη χοντρή φλοκάτη αγκαλιά, έξω να χιονίζει κι εγώ με μάγουλα αναψοκοκκισμένα να παρακαλάω να μην ξημερώσει…)

…Έλα και κόψε με στα δυο, με μια ματιά μαχαίρι ματωμένο. Δύο φορές να σ’ αγαπώ και δυο ζωές για να σε περιμένω…

(Σε μια συναυλία καλοκαιρινή του Κότσιρα, από τις λίγες που με ακολουθεί και την αγριοφωνάρα του να μου το τραγουδάει κοιτώντας με στα μάτια…)

…Κι όλο εσένα θέλω μόνο, για κανέναν δε σηκώνω τώρα πια το ακούστικο. Μόνο εσένα κι είμαι εντάξει, το ταβάνι έχει πετάξει δυο φωτιές στον ουρανό…

(Μια νύχτα, νομίζω στον πρώτο μας καβγά… που ως γυναίκα είχα δραματοποιήσει τα πράγματα κι έλεγα πως πάει, τελειώσαμε… κι εκείνος μετά από λίγο μου τηλεφώνησε σα να μη συμβαίνει τίποτα και γελούσε ακούγοντας τους παραπάνω στίχους…) 

…Δυο μέρες μόνο, όσο μια βόλτα διαρκεί, για τόσο μόνο
όλη μου η ζωή αυτή η στιγμή, δυο μέρες μόνο…

(Το μεγαλύτερό μου λάθος, δυο μέρες που αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω θα τις έσβηνα… δεν άξιζαν κι ας αισθανόμουν όσα αισθανόμουν, αν γυρνούσα πίσω τις μέρες, σε κείνον τον Μάρτη δε θα έμπαινα σ’ εκείνο το αεροπλάνο…)

Εικόνες από τη ζωή μου σήμερα, αναμνήσεις παλιές, άσχημες και όμορφες, πρόσωπα να περνάνε από μπροστά μου σα να παρακολουθώ σινεμά και η φωνή μου να συνοδεύει βραχνά τους τραγουδιστές, που είπαν απόψε να με παρασύρουν σε στιχάκια που ματώνουν και σε πολλά που φέρνουν χαμόγελα…

…Όσες κι αν χτίζουν φυλακές κι αν ο κλοιός στενεύει
ο νους μας είν’ αληταριό που όλο θα δραπετεύει…

Advertisements

18 thoughts on “Τραγουδιάρικες στιγμές…

  1. «..ο νους μας είν’ αληταριό που όλο θα δραπετεύει…»
    Μ’ αρέσειιιιι…..

    Ξοφλημένοι είμαστε αν δεν τις κάνει τις αλητείες του ο νους…
    Δε δέχεται ΦΡΑΓΗ με τίποτε…

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  2. Τα τραγούδια είδες, φέρνουν πολύ δυνατές αναμνήσεις…
    Εγώ το πρόβλημα σπίτι το έχω με τα άπλυτα ρούχα..για πότε γεμίζει το ντουλάπι δεν ξέρω!…Θα κρασάρει το πλυντήριο φέτος,το βλέπω νάρχεται 🙂

  3. τον έζησα μαζί σου εκείνο την Μάρτιο… από δω… και σε νιωθα… από δώ… και δεν θα τον ξεχάσω… γιατί θα μαστε εδώ…
    οι αναμνήσεις μας είμαστε, καλές ή άσχημες, κάπου το χω γράψει…
    καλό μήνα stalagmatitsa μου!
    Φιλί μεγάλο

  4. Oμορφα ολα τα τραγουδια που αγαπαμε και μας ταιριαζουν..
    Καλο μηνα και μια ομορφη Κυριακη να εχεις

  5. στα δυτικά προάστεια, τα απογεύματα τα καθαρά, βγέναμε βόλτες και μιλούσαμε με όλους… τέτοιο απόγευμα έτυχε να ναι σήμερα, μέσα μου και είπα να μιλήσω έστω κι έτσι.. καλησπέρα…

  6. Γλαρένια κι εμένα είναι από τα αγαπημένα μου τραγούδια, ακριβώς γιατί έχεις μέσα του αυτό το στίχο… τρελαίνομαι με τη λέξη αληταριό κι αυτό που εκφράζει!
    Καλώς ήρθες 🙂

    Παπίτσα αν δεν μπορείς καλά κάνεις, εμένα μου αρέσει τώρα που μπορώ να τα ακούω, να ταξιδεύω μόνο τη στιγμή που τα ακούω και όταν τελειώνει το τραγούδι να είμαι καλά!

    Πάπιε, πέρασα ένα ήρεμο σαββατοκύριακο, ελπίζω κι εσύ, να σαι καλά κι εσύ και καλό μήνα!

    Moonchild, θες να αναλάβω εγώ τα άπλυτα κι εσύ το σίδερο; Αν είναι πες μου να το κανονίσουμε 😛

    Καλό μήνα Αύρα μου!

  7. Δελφινάκι, οι αναμνήσεις μας είμαστε, αρκεί να μας γίνονται και μάθημα μερικές φορές!
    Σ’ευχαριστώ πολύ για τότε και για τώρα!

    Μαρία το πρόβλημα είναι με κάτι ανθρώπους σαν κι εμένα που πολύ απλά δε ζουν χωρίς μουσική. Αναπόφευκτα συνδέουν όλες τους τις καταστάσεις (καλές ή κακές) με τραγούδια!

    Nova kartella, έτυχε πριν από λίγο καιρό να πάω σε γάμο μιας φίλης στα δυτικά προάστια και τρελάθηκα με τη γειτονιά της. Σα να πάντρευαν όλοι το παιδί τους., Είχαν βγάλει τραπεζάκια με γλυκά στον πεζόδρομο και κερνούσαν τον κόσμο για το κορίτσι τους που παντρεύεται! Εύχομαι και η δική σου γειτονιά να είναι έτσι. Καλώς ήρθες!

    Βασίλη, λες να μην το έχω καταλάβει το θεματάκι σου τόσο καιρό; 😉

    Καλημέρα, καλή εβδομάδα και καλό μήνα σε όλους μας. Χαμογελάστό, χαρούμενο, όπως ακριβώς τουταιριάζει! 🙂

  8. Μετά από μία μικρή καθυστέρηση, είδα ότι μου έχετε γράψει… αλλά εγώ στην κοσμάρα μου! 😛

    Κάντυ, καλό μήνα και σε εσένα… σε είχε spam το παλιοπισί μου, αλλά του είπα δυο κουβέντες και ξακαθάρισα τα πράγματα.

    Ωκεανέ και Lockheart σας ευχαριστώ πολύ 🙂

    Μαπίτσα μου, εξαρτάται για τι τραγούδια μιλάμε όμως ε; 😛 😛

  9. Ταξιδιάρικο το post
    ακριβώς όπως και τα τραγούδια
    soundtracks της ζωής
    και των στιγμών μας
    – άλλοτε συνοδεύουν
    κι άλλοτε καθορίζουν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s