Ένας εσωτερικός διάλογος

key.jpg

Σκούριασε πια, άχρηστο είναι, γιατί δεν το πετάς;
Δεν πετάνε τη ζωή τους, όχι έτσι, όχι τόσο απλά. Αυτό που βλέπεις εσύ για σκουριασμένο, κάποτε λαμποκοπούσε, περνούσε και στο διάβα του όλοι το θαύμαζαν, το ζήλευαν.
Ναι, κάποτε, τώρα όμως δες το. Μυρίζει μούχλα!
Έτσι συμβαίνει πάντα, όταν οι αναμνήσεις δεν εκτιμώνται αμοιβαία, μουχλιάζουν.
Τι εκτιμήσεις και πράσινα άλογα μου τσαμπουνάς, δες το. Δεν ξέρεις από πού να το πιάσεις,. Η σκουριά αφήνει λεκέδες στα χέρια!
Κάποτε το άγγιζες όμως κι η καρδιά σου όλη πλημμύριζε ευτυχία.. Κάποτε η αφή του ήταν απαλή και μοσχομύριζε αγάπη κι έρωτα. Κάποτε με έμαθε να αγαπώ, να μιλώ, να τολμώ, να γελάω, να πονάω, να κλαίω… είναι εγώ αυτό που βλέπεις. Το παλιό μου εγώ κι όσο σκουριασμένο κι αν το βλέπεις είναι οι αναμνήσεις μου, είναι το παρελθόν μου, σκουριασμένο γιατί δε χαίρει του σεβασμού που έπρεπε, αλλά υπαρκτό.
Είναι το κλειδί για την κλειδαμπαρωμένη μου ψυχή, εκείνη που άφησα εγώ να μουχλιάσει, εκείνη που επέλεξα εγώ να σκουριάσει. Και το έκανα συνειδητά ξέρεις.
Για να μου θυμίζει το παρελθόν, αλλά να μην θέλω να επιστρέψω σ’ εκείνο, γιατί πολύ απλά, όπως είπες κι εσύ:η σκουριά του θα με λερώσει.

Advertisements

17 thoughts on “Ένας εσωτερικός διάλογος

  1. Κάτω από τη σκουριά παραμένει το ίδιο λαμπερό.
    Απλά δεν βρέθηκε κανείς όχι για να το κάνει όμορφο και λαμπερό, αλλά να δείξει τι υπάρχει από κάτω…

    Όσο κι αν ταλαιπωρήθηκε, όσο κι αν κουράστηκε, θα μπορεί πάντα να ξεκλειδώνει όμορφα πράγματα!

  2. Καλημέρα σκουριασμένο δε αλλα κουβαλάει αναμνήσεις και βιώματα χρωματιστά και ιστορικά . . . ειναι κομμάτι ψυχής και αυτό του δίνει μεγάλη αξία.

    Καλημέρα 🙂

  3. καλημερα σταλαγματια .. θα συμφωνησω με τον φιλο αντωνη.. οι ανθρωποι ειναι αυτοι που μπορουν η οχι να αναδειξουν την χαμενη λαμψη.. την ομορφια απο μεσα τους.. γιατι παντα κατι που ειναι.. σκουργιασμενο για καποιον για καποιον αλλο μπορει να εχει μεγαλη αξια.. πανεμορφο ποστ..

  4. Μερικά πράγματα αντέχουν στον χρόνο… κι αυτά είναι η ομορφιά της ψυχής που αντέχει και με τον χρόνο και τις εμπειρίες αυξάνεται. Τι ζητάμε; Ενα κλειδί να μας ξεκλειδώσει. Φιλί

  5. Αν επέλεξες εσύ να μουχλιάσει-σκουριάσει τότε καλώς έκανες και μην το ακουμπάς… αλλά αν έχεις έστω και λίγες αμφιβολίες μήπως να το πιάσεις και ας λερωθείς 😉

  6. Αντώνη μου, έτσι είναι. Πλέον όποτε το θελήσω μπορώ να ξεκλειδώνω τα όμορφα πράγματα για λίγο και μετά ξανά στη σκουριά τους!

    Garbofanoula, μερικές φορές σκουριάζουν εκείνα που έτσι πρέπει να γίνουν και το καταλαβαίνουμε αρκετό καιρό μετά. 😉

    Daisy μου, σε ευχαριστώ

    Stormofpassion, καλώς ήρθες και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια 🙂

    Lockheart, έτσι ακριβώς είναι. Κι όσο πιο πολύ περνάει ο καιρός, τόσο πιο πολύ κρύβω στο σεντούκι του χρόνου τα άσχημα. Με χαλάνε και δε θέλω να τα θυμάμαι πια.

  7. Ωκεανέ μου, θα συμφωνήσω…. όπως πάντα άλλωστε!

    Βασίλη, εύχομαι αυτό το κλειδί να το έχεις δώσει στο κατάλληλο άτομο και να έχει ξεκλειδώσει όλα εκείνα τα όμορφα που έχω βρει σε εσένα… και πολλά περισσότερα! 🙂 Φιλί γλυκό κι από εμένα!

    Καλησπέρα Διηανείρα και πάπιε μας (θα τρέξω να δω πάπιε μας σήμερα που πρόλαβα να μπω για λίγο), όπως και στης Γαρμποφανούλας 😉

    Μαπίτσα μου, καμία απολύτως αμφιβολία….στη σκουριά στη σκουριά! 🙂

    Island, όχι δε θέλω. Το παρελθόν ανήκει στο παρελθόν

    Fira, ο καθένας όμως έχει διαφορετική άποψη για τον παράδεισό του ε; 😉

  8. Σταλαγματιά, καλή σου μέρα
    Δημιούργησα ένα blog, με την ονομασία «Κλέφτρα Κίσσα» (http://kleftrakissa.blogspot.com/), στο οποίο «εκθέτω» κείμενα άλλων bloggers, που τους τα έχω «κλέψει».
    Περισσότερα, μπορείς να βρεις και να διαβάσεις στην πρώτη μου ανάρτηση:
    http://kleftrakissa.blogspot.com/2008/09/blog-post_30.html
    Επειδή μεταξύ των αναρτήσεων που έχω κλέψει περιλαμβάνονται και
    δικές σου, θεώρησα σκόπιμο να σε ενημερώσω σχετικώς, ώστε αν έχεις οποιαδήποτε αντίρρηση για την «κλοπή» αυτή να με ενημερώσεις και να κατεβάσω τις σχετικές αναρτήσεις μου.

    Ευχαριστώ
    Seagull
    http://seagullstefanos.blogspot.com/

    Υ.Γ. Αφήνω σχετικό σχόλιο κάτω από κάθε πρωτότυπη ανάρτηση, για ευνόητους λόγους

  9. Κλέφτρα κίσσα; Πρωτότυπο! Βρε την Κίσσα 😛
    Δεν με πειράζει που μου κλέβεις αναρτήσεις Seagull, άλλωστε είμαι σε τέτοια φάση που η ζωή είναι ωραία, τα πουλάκια κελαηδούν κλπ κλπ κλπ… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s