περί ελαττωμάτων ο λόγος

Κλήθηκα να πω για τα ελαττώματά μου,από τον εξαφανισμένο για καιρό Αντώνη . Όχι ότι είναι πολλά, αλλά δεν είναι και λίγα! Θα σας αναφέρω μερικά από αυτά και είμαι σίγουρη ότι όσοι με γνωρίζουν καλά και διαβάσουν τα παρακάτω, θα χαμογελάσουν. Γλυκά ή πικρά δεν ξέρω, πάντως σίγουρα ένα χαμογελάκι θα σκάσει στο χειλάκι τους.

angel.jpgΠάμε λοιπόν. Πρώτο, βασικότερο και πιο μεγάλο είναι ότι δεν πιστεύω ότι υπάρχουν κακοί άνθρωποι. Δεν το δέχομαι. Πώς λέμε ζούμε σε έναν όμορφο κόσμο, αγγελικά πλασμένο; Ε λοιπόν εγώ το πιστεύω και λέω πως τα διαβολάκια υπάρχουν μόνο στα cartoons. Εμπιστεύομαι τους πάντες, ανοίγομαι σαν ανοιχτό βιβλίο και τους λέω τι μου συμβαίνει, τι αισθάνομαι, λες και ο απέναντί μου είναι κολλητός από το στρατό και δεν πρόκειται να εκμεταλλευτεί αυτό που θα μάθει για εμένα. Την έχω πατήσει πολλές φορές και ενώ στην αρχή νευριάζω και λέω ότι θα αλλάξω, όταν πλέον ηρεμώ, ψάχνω να βρω δικαιολογίες για την πράξη του καθενός και τον συγχωρώ. Τώρα τελευταία νομίζω ότι έχω κάνει κάποια βήματα βελτίωσης, αλλά και πάλι δεν ορκίζομαι.

Δεύτερο ελάττωμα.melancholy_by_elifkarakoc.jpg Ενώ όποτε βρίσκομαι σε μία παρέα κάνω τα πάντα για να περνάνε όλοι καλά, κοινώς είμαι ο καραγκιόζης της ομήγυρης, υπάρχουν πολλές φορές που στο άκουσμα ενός τραγουδιού θα μελαγχολήσω τόσο πολύ, ώστε δε θα θέλω να δω άνθρωπο. Και το πιο τραγικό απ’ όλα είναι, ότι κάθε φορά που είμαι πεσμένη ψυχολογικά, το απολαμβάνω, το χαίρομαι…. Τόσο μαζόχα!

 ___tears_from_the_moon____by_liek.jpgΚλαίω μέχρι να πεις σκουληκαντεροφαντασματάκι. (Δικής μου επινόησης η λέξη). Δε χρειάζεται να έχω σκεφτεί κάτι το τραγικό και να κλάψω. Αρκεί να δω ένα σκυλάκι χτυπημένο στο δρόμο ή μία ταινία στην τηλεόραση ή να σκεφτώ τα μαθητικά τα χρόνια (εκείνα που κανείς δεν τα αλλάζει με τίποτα). Έτσι απλά, ανοίγει η κάνουλα και κλάααααααμα η κυρία.

  Είμαι πολύ ρομαντική… και ναι, είναι ελάττωμα αυτό. Χαζεύω με τα κύματα της θάλασσας, χαζεύω με το φεγγάρι, χαζεύω με τ’ αστέρια, χαζεύω με τα σύννεφα, με τη βροχή, με το ηλιοβασίλεμα… γενικώς μέσα στη χαζομάρα είμαι. Μου αρέσει να κάθομαι με τις ώρες και να βλέπω χαζορομαντικές κομεντί, που μιλάνε για την τέλεια αγάπη και αγωνιώ μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή που ο πρωταγωνιστής επιτέλους θα αγγίξει τα χείλη της πρωταγωνίστριας και θα της δώσει το πρώτο τους φιλί. Το τι καζούρα τρώω από την παρέα μου, δε φαντάζεστε! romantic_era_by_adagiocantabile.jpg

Είμαι τρομερά ανυπόμονη. Αν ας πούμε έχω κανονίσει κάτι το οποίο θέλω πολύ, δεν ησυχάζω μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα. Δε σκέφτομαι τίποτα άλλο και κάθομαι να πλάθω με το μυαλό μου σενάρια για το τι θα γίνει εκεί, πώς με ποιο τρόπο κλπ κλπ. Με το μόνο που είμαι λίγο προληπτική και μου κάνει τρομερή εντύπωση που απέκτησα έτσι ξαφνικά προκαταλήψεις είναι τώρα, που πρέπει να περιμένω άλλους επτά μήνες για να συναντήσω επιτέλους αυτό το πλασματάκι που μεγαλώνει μέσα μου. Δε γράφω άλλα…. Έφτασα στο παιδάκι μου και συγκινήθηκα πάλι!!! baby_shower_by_etenar.jpg

Νομίζω ότι όσοι κάνατε τον κόπο να διαβάσετε μέχρι εδώ καταλάβατε το πόσο ανισόρροπο πλάσμα είμαι!!! Καλό σαββατοκύριακο σε όλους, χαρούμενο και τρελιάρικο…. Πιείτε κάτι και για εμένα που δεν κάνει!!!  

Advertisements

Πειράζει που εγώ γιορτάζω;

in_love_by_angrymouse.jpg

Ανθίζω όταν μ’ αγγίζεις

Γελώ όταν με κοιτάς

Ανασαίνω όταν είσαι μέσα μου

Ποθώ το σκίρτημά σου

Ηρεμώ όταν με χαϊδεύεις

Μεθώ όταν μου μιλάς

Ονειρεύομαι όταν με φιλάς

Υπάρχω για να Σ’ αγαπώ και να μ’ αγαπάς

…ταξίδι…

atrip_to_the_night_by_shiibo.jpg

Κάποτε ταξίδεψα στ’ αστέρια και χάθηκα…. ήταν αμέτρητα …
Κάποτε θέλησα να πετάξω στα σύννεφα και γκρεμοτσακίστηκα… δε δέχονται θνητούς…
Κάποτε θέλησα να χαρίσω τον ήλιο…μα δεν ήταν δικός μου και κάηκα…
Τότε κοίταξα τα δυο σου μάτια και είδα την αλήθεια.
Δε χρειάζεται να φτάσεις στον ουρανό για να είσαι ευτυχισμένος, αρκεί ένα ζεστό σου χαμόγελο και μια γεμάτη αγκαλιά και τότε το ομορφότερο ταξίδι ξεκινά…

Ερωτικόν

thinking_of_you___and_again___by_blackandwhitesong.jpg

Παραδομένη στον ύπνο δε τον άκουσε να μπαίνει στην κρεβατοκάμαρά τους. Τον τελευταίο καιρό άλλωστε αυτό είναι σύνηθες φαινόμενο. Εκείνος την είδε και χαμογέλασε βλέποντάς την να έχει πάλι αγκαλιά το μαξιλάρι του.
Το τράβηξε απαλά και χάιδεψε τα μαλλιά της. Δεν του αρκούσε όμως σήμερα μόνο αυτό. Ένα χάδι ήταν πολύ λίγο. Την ήθελε, ήθελε να αγγίξει με τ’ ακροδάχτυλά του το κορμί της, ήθελε να την ζεστάνει σε κάθε της σημείο με την ανάσα του, προτού την φιλήσει.
Το χέρι του κατέβηκε στο λαιμό της κι από κει στην καμπύλη του γυμνού της ώμου. Την είδε να κουνιέται λίγο, έγειρε επάνω της και της έδωσε ένα απαλό φιλί στο λαιμό. Άνοιξε τα μάτια της και τον κοίταξε χαμογελώντας, αλλά πριν προλάβει να του μιλήσει εκείνος κλείδωσε τα λόγια της μ’ ένα φιλί, απαλό στην αρχή, επίμονο και κατακτητικό στη συνέχεια.
Την έκλεισε στην αγκαλιά του χαϊδεύοντάς την παντού, κάνοντας το κορμί της να ανατριχιάζει από ηδονή… κι εκείνη τον ήθελε, αλλά έπρεπε κι οι δυο τους να είναι πολύ προσεκτικοί κι έτσι προσπαθούσαν να μην προκαλούν ο ένας τον άλλο αυτό τον καιρό. Σήμερα όμως δεν άντεχαν άλλο.
Ένιωσε τα χείλη και τη γλώσσα του να την αγγίζουν στο λαιμό, ενώ παράλληλα την απελευθέρωνε κι από το τελευταίο ρούχο που είχε πάνω της, κατέβηκε στα στήθη της κι ασχολήθηκε για αρκετή ώρα μαζί τους, έτσι έκανε πάντα, κάνοντας την να αναστενάζει δυνατά, ενώ παράλληλα κι εκείνη προσπαθούσε να τον γδύσει. Ήθελε να νιώσει το γυμνό κορμί του επάνω στο δικό της. Να αισθανθεί την ασφάλεια που νιώθει κάθε φορά που της κάνει έρωτα.
Ένιωθε τις δαγκωματιές του και τον παρακαλούσε να συνεχίσει. Κατέβηκε στην κοιλιά της, εκεί άλλαξε τους ρυθμούς του. Της έδωσε πολλά γλυκά φιλιά, κοιτώντας την στα μάτια και συνέχισε…. πήγε ακόμα πιο κάτω ανοίγοντας εντελώς τα πόδια της. Ένιωσε την ανάσα του να την καίει και τεντώθηκε σαν τόξο στο κρεβάτι. Ένιωσε τα δάχτυλά του να την αγγίζουν τρυφερά κι ένας μικρός αναστεναγμός ακούστηκε κι από τους δύο. Την ακούμπησε με τα χείλη του κι εκείνη σήκωσε στον αέρα το σώμα της, την άγγιξε με τη γλώσσα του, με τα δάχτυλά του… η ηδονή τους πλέον είχε πάρει τον κυρίαρχο ρόλο στο παιχνίδι τους.
Άρχισε να της κάνει έρωτα με τη γλώσσα του, ενώ τα δάχτυλά του γεμάτα από την υγρασία της, άφηναν στάμπες πάνω της σε κάθε του χάδι. 
 

Δεν άργησε να φτάσει στην κορύφωση… δίνοντάς του το πιο γλυκό της νέκταρ, να το γευτεί και να της το προσφέρει μ’ ένα ατέλειωτο λυτρωτικό φιλί… μέχρι να αντιστραφούν οι ρόλοι, μέχρι εκείνη να πάρει τη θέση του κι εκείνος ν’ απολαύσει με την ίδια λαχτάρα και ένταση τα δικά της χάδια και φιλιά…

Ονειροβατώντας..

dreaming.jpg

Να ονειρευτώ, αυτό με προέτρεψε ο ταξιδιάρης Ωκεανός κι εγώ ξέκλεψα λίγο χρόνο από τη δουλειά μου για να το κάνω.
Έτσι κι αλλιώς κάθε τόσο, μου αρέσει να παρατάω ό,τι με κουράζει και να κοιτάζω έξω από το παράθυρό μου τον ουρανό, να ονειρεύομαι με ανοιχτά τα μάτια, να ταξιδεύω πέρα μακριά, εκεί που η θάλασσα συναντάει τον ουρανό, εκεί που ο ουρανός σιγοψιθυρίζει σονάτες ερωτικές στα σύννεφα. Εκεί που τα σύννεφα αγκαλιάζουν τους αγγέλους και τους συντροφεύουν στους περιπάτους τους.
Έτσι και τώρα λοιπόν, πληκτρολογώντας στα τυφλά (μετά θα διορθώσω ό,τι λάθη έχω κάνει) κοιτάζω έξω κι ονειρεύομαι… και μεταφέρομαι σε κάποια εξοχή, από εκείνες που ακόμα δεν περπάτησα.
Παρέα μου όλοι οι αγαπημένοι μου άνθρωποι, όλοι εκείνοι που παρακαλάω να τους έχει ο Θεός καλά, συγγενείς και φίλοι, χαμογελαστοί και ξέγνοιαστοι, απολαμβάνουν την εκδρομή τους. Άλλοι τρέχουν και παίζουν ανάμεσα στα δέντρα, άλλοι περπατούν χέρι χέρι και γεμίζουν τις καρδιές τους από την ομορφιά του τοπίου.
Κάπου πιο κει είναι οι δικοί μου και παίζουν μ΄ ένα μωρό. Η ευτυχία πλέον είναι ζωγραφισμένη στα μάτια τους κι αυτό από μόνο του αρκεί για να δακρύσω από ανακούφιση και απέραντη αγάπη.
Πιο κάτω ο καλός μου με την παρέα μας, μου κάνει χαμογελαστός νόημα να πλησιάσω, να τρέξω κοντά του, γιατί όπως λέει, όταν είμαι μακριά πάντα κάτι του λείπει.
Και περπατάμε ανάμεσα σε δέντρα, λουλούδια και ρυάκια, συντροφιά με πουλιά παραδείσια που τραγουδάνε την ευτυχία του ονείρου μου.
Μια εκδρομή ξεχωριστή, μια βόλτα ονειρική από εκείνες που δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να πραγματοποιήσω με όλους τους αγαπημένους μου, όσο και να θέλω.
Ένα ταξίδι σε άγνωστο μέρος που οδηγός του θα είναι τα γέλια, τα παιχνίδια κι η αγάπη, ένα όνειρο και μια προσευχή:
Να μας έχει ο Θεός καλά, γερούς κι ευτυχισμένους.

Σταλαγματιές εξ ουρανού

touch.jpg

Κι ήρθαν οι στάλες για να ξεπλύνουν τα μέσα μας. Ξεπλένουν τα μέσα μας; Καθαρίζει η ψυχή μας; Ποτέ!
Όλα μένουν εκεί για να την σκοτεινιάζουν ή για να την φωτίζουν. Για να την φουρτουνιάζουν ή να την γαληνεύουν. Δεν εξαγνίζονται τα βιώματα, δεν ακυρώνονται οι πράξεις.
Κι ήρθε η βροχή για να μας θυμίσει ότι εκεί πάνω υπάρχουν άγγελοι που κλαίνε.
Λυπούνται για μας, ίσως και να θελαν να είναι κοντά μας για να χαίρονται μαζί μας.
Ίσως και να στέλνουν τις στάλες επίτηδες για να μας αγγίζουν με αυτό τον τρόπο.
Χάδι εξ ουρανού από τον άγγελό μας, σταλαγματιές αγάπης από εκείνους που έφυγαν…. Πόσο θα θελα αυτή μου τη χαρά να τη μοιράζομαι μαζί σου…