…ημιτελές…

the_old_harbor_by_zonegrafix1Απάνεμο λιμάνι στην άκρια του δειλινού
γοργοπατείς σε θάλασσα μαβιά και λεία
και κουλούριάζεσαι με γοργόνας χρυσοκέντητο μανδύα

Νυχτερινά λαλήσματα σε όνειρα φευγάτα
για μελωδία έχουνε γλυκόπιοτα φιλιά
και σύντροφο πιστό εκεί έξω στη στεριά…

Το κρύο είναι τσουχτερό!

night_sky_by_sugargrl14Κάθησε στο μπαλκόνι της φορώντας το χοντρό μπουφάν της. Το κρύο ήταν τόσο τσουχτερό που ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τον εσωτερικό της κόσμο. Η νύχτα είχε λούσει την πόλη με ένα γκρίζο πέπλο και οι ήχοι που ακούγονταν από την κοντινή λεωφόρο ήταν λιγοστοί.

Πήρε μια βαθιά ανάσα και χαμογέλασε στη θύμηση του πειράγματος που της κάνει πάντα ο άντρας της σε αυτή την κίνηση: Μ’ αρέσει το ύφος που παίρνεις όταν εισπνέεις με τέτοια ευχαρίστηση το καυσάεριο.
Κι όμως δεν ήταν αυτός ο λόγος της ευχαρίστησης της. Ρουφούσε τη χαρά, που παραλίγο να είχε χάσει. Τις ελπίδες, που τις είχε καταχωνιάσει για αρκετό καιρό σε κάποιο κλειδωμένο συρτάρι. Την ευτυχία, που με τα ίδια της τα χέρια την ξήλωνε και δεν είχε καταλάβει το κακό που πήγαινε να κάνει.

Και νατην τώρα. Στο μπαλκόνι της, με τους βολβούς φρεσκοφυτεμένους στις γλάστρες της να αδημονεί για τη στιγμή που θα γίνουν πολύχρωμα λουλούδια, με τον καλό της να κοιμάται στην κρεβατοκάμαρά τους, κρατώντας ως συνήθως το τηλεκοντρόλ στο χέρι και τον πρίγκηπά τους, που επιτέλους αποφάσισε να γίνει άνθρωπος και να κοιμάται τις νύχτες….

Ωραία η αναπόληση…… αλλά το κρύο δεν αντέχεται! 😛

Κάνει Ν Υ Σ Τ Α

Μια βόλτα σε μια παραλία, μια έξοδο για να δεις μια ταινία στο σινεμά, ένα μεσημέρι κυριακής σε μια καφετέρια της Καστέλας, μια βραδιά στο Σταυρό του Νότου… απλά και μικρά πράγματα κι όμως μου έχουν λείψει.

Ο μπαγάσας με έχει εξαντλήσει. Φταίω κι εγώ, αλλά δεν μπορώ να κάνω ό,τι μου λένε. Άστον στην κούνια να κλάψει λένε και σε δυο τρία βράδια θα στρώσει. Πώς είναι δυνατόν να τον αφήσω να κλαίει κι εγώ να κάθομαι απλά και να τον ακούω;

Τι λέτε ρε; Ας μου βγάλει την πίστη. Γιατί τον έφερα δηλαδή στον κόσμο; Για να τον ταλαιπωρώ; Για να τον έχω αγκαλίτσες και φιλάκια όταν γελάει και μετά στα δύσκολα να τον αφήνω να σπαρταράει στην κούνια;

Κάποια στιγμή θα στρώσει. Τα πρώτα εκατό χρόνια είναι δύσκολα δε λένε; 🙂

Φιλάκια στις μουρίτσες σας, καλό μας μήνα… πάω για ύπνο πριν ξυπνήσει το θηρίο!!! sleep_iii_by_northengirl