Εσώψυχα

5d0749c9511ef62970aaf6502a41c979

Κι έρχεται εκείνη η ώρα που κοιτάς πίσω και βλέπεις τα ρημάδια που άφησες. Και συνειδητοποιείς ότι δεν ήταν ανάγκη να γίνουν έτσι τα πράγματα. Ότι και πάλι τα έζησες όλα στον υπερθετικό. Και βλέπεις ότι ήσουν και πάλι υπερβολική στις αντιδράσεις και τις κινήσεις σου.

Κι έρχεται εκείνη η ώρα που βλέπεις μια άσχετη στιγμή, μια γωνιά του σπιτιού που σου θυμίζει τη φορά που σερνόσουν στο πάτωμα, μπλεγμένη ανάμεσα σε αποφάσεις που έπρεπε να πάρεις, σε συναισθήματα που έπρεπε να αποβάλλεις…

Κι έρχεται πλέον το πλήρωμα του χρόνου και το μίσος έχει φύγει – υπήρχε ποτέ; – και ο θυμός έχει καταλαγιάσει κι ένα χαμόγελο έρχεται στα χείλη γλυκό – ή πικρό; –  κοιτάς τον ουρανό κι απλά προσεύχεσαι: Να ναι καλά, όπου και να ναι, απλά να είναι καλά – όπως κι εγώ – και να χαμογελά…

Advertisements

Aφιερωμένο…

Μες στα σύννεφα, ζωή μου
μακριά απ’τη φυλακή μου να με πας
Να μ’αγγίζει ο αέρας,
σαν το ξύπνημα μιας μέρας να γελάς.
Να κουρνιάζω στο πλευρό σου,
μες στο παραμιλητό σου να με βρεις.
Ν’ακουστεί το όνομά μου
κι εσύ ράγισε, καρδιά μου
κι ας χαθείς, ας χαθείς.
να με λύτρωνε απ’το κρίμα της ψυχής.
Να ξεπλύνει το θυμό μου
να ξανάρθει τ’όνειρό μου να το δεις.
Ας ερχόταν ένα βράδυ
να ‘χε φως κι όχι σκοτάδι να το ζεις.
Να μπορώ να σου γελάσω
κι ύστερα να προσπεράσω
κι ας χαθείς, ας χαθείς.


Του μυαλού μου οι εικόνες
να ‘σβηναν σαν να ‘ταν πόρνες της στιγμής.
Να μην έχω να θυμάμαι όλα αυτά που με πονάνε, ας χαθείς.
Να μην ξέρω πια τι κάνεις,
άλλο να μη με πικράνεις, δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να σε κοιτάζω και στα λόγια να μη βάζω σ’αγαπώ

 

Θηβαίος Χρήστος

Καλοκαίρι=Συναυλία=ΒΑΣΙΛΗΣ!

 450pxVasilis_Papakonstantinou

Μετά από απουσία ενός χρόνου από συναυλιακούς χώρους, εχθές κατηφόρισα με φίλους στο Καραϊσκάκη. Το ραντεβού του Βασίλη με τους Scorpions ήταν πολυδιαφημιζόμενο και πολυαναμενόμενο. Από πιτσιρίκια μέχρι και παππούδες (όοοοοχι δεν βάζω τον εαυτό μου σε αυτούς) ήταν εκεί. Άλλοι για να ροκάρουν με τον Έλληνα τραγουδοποιό, άλλοι για το θρυλικό συγκρότημα και άλλοι φανατικοί και των δύο.

Έχω πάει σε πάρα πολλές συναυλίες και λυπάμαι που θα το πω, αλλά ο ήχος ήταν αίσχος. Τουλάχιστον στις κερκίδες. Απαράδεκτο για τους διοργανωτές. Απαράδεκτο ο κόσμος να πληρώνει 45 & 75 ευρώ και να μην ακούει τίποτα. Αλλά όταν λέμε τίποτα εννοούμε έναν θόρυβο και τίποτα άλλο. Και αλίμονο σε εκείνους που δεν ήξεραν κάποιο τραγούδι για να συνοδεύουν τους καλλιτέχνες…. εγώ προσωπικά σε κάποια τραγούδια των Scorpions που δεν τα ξέρω… μάλλον γέρασα και δεν τους παρακολούθησα μετά το σχολείο, έκλεινα κανονικότατα τα αυτιά μου… τόσο χάλια.

Από εκεί και πέρα όμως κι επειδή ξέρετε τι κόλλημα έχω με τον Βασίλη εγώ απλά κρατάω την ουσία κι ονειρεύομαι. Κοιτάζω τον ουρανό και σου τραγουδάω πως Δεν υπάρχεις κι είσαι εδώ, γιατί ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω….

Μου είχε λείψει η φωνή του, η ροκιά του, η τρέλα του, τα χέρια του απλωμένα να περιμένουν να νιώσουν τον παλμό του κοινού για να μας τραγουδήσει: Αχ αγάπη μου, αγάπη, διαμαντάκι μες στη στάχτη, και νησάκι που ‘χει φάρο, ένα μεθυσμένο γλάρο, γύρω σου που φτερουγίζει, τ’ ονομά σου συλλαβίζει, σημαδεύει τη ματιά σου και αφήνεται! Μου είχε λείψει η αίσθηση του να κάθομαι στις κερκίδες και να ταξιδεύω με τα τραγούδια που αγαπάω, που με έχουν σημαδέψει, τα τραγούδια που μου κρατάνε συντροφιά στις καλές και τις κακές μου, στις χαρές και τις λύπες μου, στη ζωή μου.

Εν αναμονή της επόμενης λοιπόν… και μέχρι τότε Καλή Αντάμωση, γιατί Δε Θα Πεθάνουμε Ποτέ Κουφάλα Νεκροθάφτη

***Δε σνομπάρω τους Scorpions, αλλά δεν τους απόλαυσα όσο περίμενα, εξαιτίας του απαίσιου ήχου. Έχουμε όμως καιρό, άλλωστε σίγουρα και του χρόνου κάπου εδώ θα γυρνάνε!