Εσώψυχα

5d0749c9511ef62970aaf6502a41c979

Κι έρχεται εκείνη η ώρα που κοιτάς πίσω και βλέπεις τα ρημάδια που άφησες. Και συνειδητοποιείς ότι δεν ήταν ανάγκη να γίνουν έτσι τα πράγματα. Ότι και πάλι τα έζησες όλα στον υπερθετικό. Και βλέπεις ότι ήσουν και πάλι υπερβολική στις αντιδράσεις και τις κινήσεις σου.

Κι έρχεται εκείνη η ώρα που βλέπεις μια άσχετη στιγμή, μια γωνιά του σπιτιού που σου θυμίζει τη φορά που σερνόσουν στο πάτωμα, μπλεγμένη ανάμεσα σε αποφάσεις που έπρεπε να πάρεις, σε συναισθήματα που έπρεπε να αποβάλλεις…

Κι έρχεται πλέον το πλήρωμα του χρόνου και το μίσος έχει φύγει – υπήρχε ποτέ; – και ο θυμός έχει καταλαγιάσει κι ένα χαμόγελο έρχεται στα χείλη γλυκό – ή πικρό; –  κοιτάς τον ουρανό κι απλά προσεύχεσαι: Να ναι καλά, όπου και να ναι, απλά να είναι καλά – όπως κι εγώ – και να χαμογελά…

Advertisements

10 thoughts on “Εσώψυχα

  1. μπορει να υπηρχε το στοιχειο της υπερβολης αλλα μπορει και οχι.

    μην μετανιωνεις για αυτα που ενιωσες, ηταν δικα σου συναισθηματα….

    τωρα εχεις μια υπεροχη οικογενεια…αυτο εχει σημασια!

    καλο καλοκαιρι γλυκο μου κοριτσι και πολλα φιλια στο μικρο σου αντρακι!

  2. Γι αυτά που ένιωσα όχι Αύρα μου, δε μετανιώνω, για τις πράξεις μου όμως δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Ήταν μια περίοδος, εκεί στο τέλος, που λες κι ήταν άλλος άνθρωπος μέσα στο σώμα μου… τέλος πάντων.

    Καλό καλοκαίρι και σε εσάς, καλές βουτίτσες να έχουμε κι όσο για τα φιλιά στο αντράκι μου θα τα δώσω, χιλιάδες δεν είπες να είναι; 😛

  3. Σταλαγματιά μου δεν ξέρω τι σου συνέβη ούτε θα γίνω αδιάκριτη ρωτώντας τι απλως θα σου πω ένα πράγμα. Ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό. Το βίωσα έντονα φέτος αλλα τώρα όλα καλά!!! Πολλά φιλιά στο μπεμπουλινάκι σου!!!

  4. Πάνω στη βελανιδιά
    κάθεται μια κουκουβάγια
    έχει μάτια γουρλωτά
    και φωνάζει δυνατά.

    Κουκουβά, κουκουβά
    κουκουβάβα κουκουβάγια

    Στης νιχτιάς τη σιγαλια,
    κάποιοι φίλοι τραγουδάνε,
    μα η κυρία κουκουβά
    τους φωνάζει δυνατα.

    Κουκουβά, κουκουβά
    κουκουβάβα κουκουβά

    Ξάφνου βλέπει από ψηλά
    ένα σμήνος νυχτοπούλια
    κάθεται και τα κοιτά
    και φωνάζει δυνατά.

    Κουκουβά, κουκουβά
    κουκουβάβα κουκουβάγια

    Εντελώς αυθόρμητο και κάθε ομοιότητα ή καταστάσεις με πρόσωπα είναι τυχαία :D:D:D

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s