Έλα ύπνε πάρε το

Δε σου είπα να κοιμηθείς και να μην ξανακούσω το παραμικρό;;;;

Εντάξει μωρέ μαμά….. το παραμεγάλο;;;

 

Στις δύο τη νύχτα λέγονται πάντα οι μεγάλες σοφίες!
Μου έμοιασε πάντως στην εξυπνάδα το παιδάκι μου δεν έχω να πω!!! 

i love myself

Αναθεωρήσεις μιας ζωής που νόμιζες γεμάτη, ήταν;
Αναθεωρήσεις μιας ζωής που θεωρούσες άδεια, ήταν;

Αναθεωρήσεις απόλυτων απόψεων που στο άκουσμά τους τώρα επαναστατείς, εγώ έλεγα κάτι τέτοιο;
Αναθεωρήσεις σκέψεων, ήμουν υπερβολική, ήμουν ακραία, ήμουν λίγη, ήμουν διαχυτική…
Αναθεωρήσεις πράξεων, εκείνο έπρεπε…..
αυτό δεν έπρεπε….. το άλλο έπρεπε….

Και τι μένει;

Όλα!

Τα καλά και τ’ άσχημα, τα σωστά και τα λάθη κι όλα αυτά είσαι εσύ,
και στην τελική από τα λάθη σου έμαθες
και στην τελική τα λάθη σου σε ωρίμασαν
και στην τελική τα λάθη σου τα αγάπησες
γιατί με εκείνα σύρθηκες στο πάτωμα,
με εκείνα κάθησες να σκεφτείς τις αιτίες και τις αφορμές

Στην τελική τα λάθη σου σε έκαναν αυτή που είσαι σήμερα
και που τελικά αποδέχτηκες τον εαυτό 
σου και επιτέλους τον αγάπησες

σαν τα χιόνια

κι ο χειμώνας δε λέει να μας εγκαταλείψει κι εγώ μετά από χρόνια είπα να έρθω στη γωνίτσα μου και να πω μια καλημέρα, χαμογελαστή, όμορφη, αισιόδοξη. Βαστάτε μωρέ, το χαμόγελο δε θα μας το φορολογήσουν.

Ευχαριστώ όλους όσους μου στείλατε μηνυματάκι για να δείτε αν ζω.

Ζω, δε βασιλεύω, αλλά είμαι μια χαρά!!!!